Osmanlı’dan günümüze yapılagelmiş batılıların bile kıskandığı eserlerin sahibi Mimar Sinan, Kayseri’nin Ağırnas ilçesinde dünyaya geldi. 1494-1499 yılları arasında doğduğu tahmin edilen Sinan, çocuk yaşta babasıyla birlikte Kayseri’nin büyük eserlerini tamir etmeye giderdi. Aslında yapıları tamir etmenin dışında, eserleri incelemeye
ve yorumlamaya o zamandan başladı Sinan. Onun böyle kendince meraklarının oluşu aynı mayayı çocukluğunda taşıdığının da bir işaretiydi. Sinan’ın yaptığı bu tetkikler, günün birinde tahtta olan Yavuz Sultan Selim’in talarından süregelen, dışarıdan “devşirme” geleneğine Anadolu’yu da katması, bu genç insana geleceğin kapısını aralayacaktı. Yavuz Sultan Selim 1512’de tahta çıkar çıkmaz Anadolu’dan Yeniçeri ocağına asker alma kararı aldı ve sonra bütün sancaklara talimat verdi. Sıra Kayseri’ye geldiğinde bütün köyler tarandı. Seçilen yetişkin, olgun
ve kabiliyetli gençler arasında Sinan da vardı. Ne kadar annesinin rızası olmasa da babası onu listeye yazdırmıştı. Sinan evin önünden atına bindi, annesi arkasından bir kova su döktü: “Allah seni bize ve devletimize
bağışlasın” dedi.